Przyczyną przegrzania może być długotrwałe wykonywanie ciężkiej pracy fizycznej lub przebywanie w wysokiej temperaturze. Organizm stara się chronić przed wysoką temperaturą poprzez pocenie się. Jeśli ten mechanizm ochronny nie wystarcza, temperatura tkanek rośnie. Wskutek utraty soli i wody z organizmu dochodzi do przegrzania. Na udar cieplny najbardziej narażone są dzieci i osoby starsze. Jeśli przyczyną przegrzania jest długotrwałe przebywanie na słońcu, należy natychmiast umieścić ratowanego w cieniu lub chłodnym pomieszczeniu. Udar słoneczny może być bardzo niebezpieczny.
Objawy:
- osłabienie,
- ból,
- zawroty głowy,
- pragnienie,
- nudności,
- wymioty,
- skurcze mięśni,
- utrata przytomności.
Nie wolno:
- podawać napojów alkoholowych,
- podawać napojów zawierających kofeinę (kawa),
- podawać leków obniżających temperaturę (polopiryna, pyralgina).
Należy:
- ustalić, co było źródłem przegrzania i zlikwidować przyczynę,
- ratowanego wyprowadzić na powietrze lub do innego pomieszczenia,
- ułożyć przytomnego ratowanego na plecach z nogami uniesionymi na wysokość 20 - 30 cm,
- obniżyć temperaturę ciała okładając ratowanego mokrymi, zimnymi tkaninami,
- podawać do picia pół szklanki wody z solą co 15 minut (1 łyżeczka soli na szklankę wody) lub samą wodę,
- jeśli ratowany jest nieprzytomny, ale oddycha i ma wyczuwalne tętno, ułożyć w pozycji bocznej bezpiecznej,
- wezwać Pogotowie Ratunkowe,
- kontrolować tętno i oddech,
- jeżeli nastąpi zanik tętna, rozpocząć resuscytację,
- chronić ratowanego przed urazami w przypadku wystąpienia drgawek.
Źródło: "ABC Strażaka Ratownika"




