Pas bojowy stanowi drugi po hełmie znaczący element wyposażenia osobistego strażaka. Jego rola i przeznaczenie mimo powstania szeregu nowych konstrukcji i elementów jest ta sama. Podstawowe zadania i wymogi wynikają ze specyfiki pracy i charakteru zagrożeń. Zawsze jednak jako nadrzędna jest powinność zabezpieczenia ciała strażaka w różnych warunkach pracy. Musi zatem spełniać wymogi określonej wytrzymałości, trwałości i odporności na działania różnych czynników chemicznych. Stanowiąc element zabezpieczenia ciała ludzkiego zapewniać powinien niewielkie oddziaływanie swojej konstrukcji na zabezpieczanego strażaka.

W szczególności wymagamy od niego spełnienia zadań:

• zapewnienia łatwego i pewnego zaczepienia w różnych sytuacjach przy pracy na znacznej nieraz wysokości,
• zapewnienia asekurowanemu możliwości pracy każdym niemal rodzajem sprzętu pożarniczego,
• zawieszenia na nim uzbrojenia osobistego oraz doraźnie innych elementów wyposażenia osobistego,
• wyposażenia w podzespoły i części o wytrzymałości pozwalającej na przeniesienie obciążeń dynamicznych o sile porównywalnej do trzykrotnego ciężaru strażaka w pełnym uzbrojeniu wraz z ciężarem obciążenia linią gaśniczą z drabiny pożarniczej.

Pasy bojowe produkowane są w trzech wielkościach oznaczanych kolejno 1,2,3 a parametry i wymagania precyzuje norma PN-88/M-51502. Producent zastrzega sobie zakaz używania pasów do ćwiczeń na wieży z technikami samoratowania. Pas można użyć do samoratowania jedynie w przypadku bezpośredniego zagrożenia dla życia. Po takim użyciu należy pas wycofać z użytkowania. Pasy bojowe tak jak i inne sprzęty pożarnicze należy podawać badaniom co najmniej raz w roku.

Pasy powinny być badane i sprawdzane metodą:

• oględzin,
• obciążenia statycznego,
• obciążenia dynamicznego.

cofnij  >>