Niezbędny do życia tlen wdychany jest przez nos i (lub) usta, a następnie drogami oddechowymi, czyli przez krtań, tchawicę, oskrzela dociera do płuc, skąd przedostaje się do krwi, a z krwią do wszystkich narządów. W oddychaniu biorą również udział mięśnie klatki piersiowej i żebra. Oddychanie jest kontrolowane przez centralny układ nerwowy. Uraz lub niewydolność któregokolwiek z elementów biorących udział w oddychaniu prowadzi do zaburzeń. Wszelkie sytuacje powodujące zaburzenia w oddychaniu wymagają natychmiastowej pomocy.

Objawy:

• przyśpieszony, płytki oddech,
• kaszel, niekiedy z wykrztuszeniem,
• świsty, rzężenie słyszalne w czasie wydychania i wdychania powietrza,
• sinica warg i paznokci,
• zaburzenia świadomości,
• zatrzymanie oddechu,
• utrata przytomności.

Nie wolno:

• zostawić ratowanego samego,
• podawać niczego doustnie,
• podkładać niczego pod głowę,
• układać rannego w pozycji, która jest dla niego niewygodna.

Należy:

• sprawdzić czy ratowany oddycha - jeśli nie - natychmiast rozpocząć sztuczne oddychanie,
• sprawdzić, czy ratowany ma wyczuwalne tętno i czy oddycha - jeśli nie - rozpocząć resuscytację.
• wezwać Pogotowie Ratunkowe,
• sprawdzić czy zaburzenia oddychania nie polegają jedynie na przyśpieszonym oddechu; przyczyną może być zdenerwowanie; uspokoić ratowanego i postarać się, aby zwolnił tempo oddychania; spowodować, aby oddychał z taką częstotliwością jak ratownik,
• sprawdzić, czy przyczyną zaburzeń jest ciało obce, które dostało się do dróg oddechowych,
• dowiedzieć się od ratowanego, czy zaburzeniom towarzyszy ból w klatce piersiowej (piekący, gniotący zlokalizowany za mostkiem),
• dowiedzieć się od ratowanego, czy przyczyną zaburzeń może być spożycie substancji trujących, alkoholu, przedawkowania leków; sprawdzić czy poszkodowany ma poszerzone lub zwężone źrenice, czy ma nudności i wymioty,
• dowiedzieć się od ratowanego, czy doznał urazów np. klatki piersiowej, szyi,

Źródło: "ABC Strażaka Ochotnika"

cofnij  >>